Geplaatst op Geef een reactie

Wat na het protest in Brussel – opinie

Afgelopen zondag trokken zo’n 10 000 mensen naar onze hoofdstad. Hun doel was om racisme in België en de wijde maatschappij aan te kaarten. Een doel waar je, naar mijn mening, niet veel op tegen kan hebben. je kan je natuurlijk wel de vraag stellen als zo’n demonstratie een goed idee gezien de huidige tijden waarin we leven. Er stierven de voorbije maanden net geen 10 000 mensen aan het coronavirus, er blijven besmettingen bijkomen en massa-bijeenkomsten zijn tot op vandaag nog steeds verboden.

Toch ging de demonstratie door, de organisatie beargumenteerde deze beslissing met een soort van ‘het doel heiligt de middelen’. Zo was één van hun argumenten dat er meer mensen sterven en ten onder gaan aan racisme dan aan het coronavirus. Naar mijn bescheiden mening is dit een drogreden, een verkeerde vergelijking. Het virus is in geen 100 jaar te vergelijken met een fundamenteel probleem als racisme. Voor mij heiligt het doel niet de middelen als het doel niet bereikt wordt. De aandacht na het protest ging niet naar het probleem dat men aankaartte. Het feit dat er door enkelingen nog wat rellen losbarsten hielp hier natuurlijk niet bij.

Photo by My name is Yanick on Unsplash

Ik ben niet mee gaan protesteren, nochtans vind ik dat racisme één van de smerigste en grootste problemen zijn die een samenleving kent, en ja, ook België zit met dit probleem. Ik walg van mensen en politieke partijen die dit probleem minimaliseren of zelfs ontkennen. De reden waarom ik afgelopen zondag thuis bleef, was dus niet omdat ik het probleem niet erken of dat ik het probleem niet wil helpen oplossen. De reden dat ik thuis bleef was omdat ik het protest niet steunde. De rellen, de kritiek op een massabetoging in tijden van corona en het feit dat er hierdoor amper aandacht ging naar het racismeprobleem, dit zijn allemaal zaken die men lang op voorhand kon voorspellen.

We kunnen stellen dat het doel van de betoging niet bereikt is. We moeten er dus uit leren, maar wat precies? Ten eerste dat een doel niet altijd de middelen heiligt. Maandenlang stierven er mensen, werden er mensen zwaar ziek en had een volledige maatschappij het enorm moeilijk, mentaal en/of fysiek, door het coronavirus. Ik nodig de demonstranten uit om eens met mijn tante te praten. Zij stond maandenlang in de frontlinie. Ik nodig ze ook uit om eens te gaan praten met mijn baas, die actief is in de evenementensector en die honderdduizenden euro’s aan het verliezen is. Ze mogen ook eens met mij komen praten, als dj-duo verwachten we zo’n 8 maanden aan inkomsten te verliezen.

Ten tweede dat je altijd kritisch moet zijn over zo’n zaken, je moet jezelf de vraag stellen: welke reacties ga ik met deze actie krijgen? En als het antwoord hierop niet is wat je hoopt, dan voer je het beter niet uit. De reacties waren te voorspellen, de rellen eigenlijk ook. Het is jammer dat de aandacht nu hier naar toe gaat en niet naar de kern van de zaak, maar het was wel te voorspellen.

Pas op, ik sta voor de volle 100% achter de strijd tegen racisme en ik ging zeker gaan demonstreren zijn, mochten het andere tijden zijn. Ik hoop oprecht dat er toch aandacht naar het probleem gaat en dat er eindelijk iets fundamenteels verandert. Praktijktesten zijn een goed idee, de argumenten om dit niet te doen zijn te zwak naar mijn mening. Wie niets te verbergen heeft, hoeft ook niets te vrezen. Het zou een eerste stap kunnen zijn. Ook openbare onderzoeken naar institutioneel racisme, bij bijvoorbeeld politiediensten, moeten plaatsvinden. En laat ons de strafmaat tegen racisme verhogen, want racisme maakt mensen kapot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.