Geplaatst op Geef een reactie

Wat na het protest in Brussel – opinie

Afgelopen zondag trokken zo’n 10 000 mensen naar onze hoofdstad. Hun doel was om racisme in België en de wijde maatschappij aan te kaarten. Een doel waar je, naar mijn mening, niet veel op tegen kan hebben. je kan je natuurlijk wel de vraag stellen als zo’n demonstratie een goed idee gezien de huidige tijden waarin we leven. Er stierven de voorbije maanden net geen 10 000 mensen aan het coronavirus, er blijven besmettingen bijkomen en massa-bijeenkomsten zijn tot op vandaag nog steeds verboden.

Toch ging de demonstratie door, de organisatie beargumenteerde deze beslissing met een soort van ‘het doel heiligt de middelen’. Zo was één van hun argumenten dat er meer mensen sterven en ten onder gaan aan racisme dan aan het coronavirus. Naar mijn bescheiden mening is dit een drogreden, een verkeerde vergelijking. Het virus is in geen 100 jaar te vergelijken met een fundamenteel probleem als racisme. Voor mij heiligt het doel niet de middelen als het doel niet bereikt wordt. De aandacht na het protest ging niet naar het probleem dat men aankaartte. Het feit dat er door enkelingen nog wat rellen losbarsten hielp hier natuurlijk niet bij.

Photo by My name is Yanick on Unsplash

Ik ben niet mee gaan protesteren, nochtans vind ik dat racisme één van de smerigste en grootste problemen zijn die een samenleving kent, en ja, ook België zit met dit probleem. Ik walg van mensen en politieke partijen die dit probleem minimaliseren of zelfs ontkennen. De reden waarom ik afgelopen zondag thuis bleef, was dus niet omdat ik het probleem niet erken of dat ik het probleem niet wil helpen oplossen. De reden dat ik thuis bleef was omdat ik het protest niet steunde. De rellen, de kritiek op een massabetoging in tijden van corona en het feit dat er hierdoor amper aandacht ging naar het racismeprobleem, dit zijn allemaal zaken die men lang op voorhand kon voorspellen.

We kunnen stellen dat het doel van de betoging niet bereikt is. We moeten er dus uit leren, maar wat precies? Ten eerste dat een doel niet altijd de middelen heiligt. Maandenlang stierven er mensen, werden er mensen zwaar ziek en had een volledige maatschappij het enorm moeilijk, mentaal en/of fysiek, door het coronavirus. Ik nodig de demonstranten uit om eens met mijn tante te praten. Zij stond maandenlang in de frontlinie. Ik nodig ze ook uit om eens te gaan praten met mijn baas, die actief is in de evenementensector en die honderdduizenden euro’s aan het verliezen is. Ze mogen ook eens met mij komen praten, als dj-duo verwachten we zo’n 8 maanden aan inkomsten te verliezen.

Ten tweede dat je altijd kritisch moet zijn over zo’n zaken, je moet jezelf de vraag stellen: welke reacties ga ik met deze actie krijgen? En als het antwoord hierop niet is wat je hoopt, dan voer je het beter niet uit. De reacties waren te voorspellen, de rellen eigenlijk ook. Het is jammer dat de aandacht nu hier naar toe gaat en niet naar de kern van de zaak, maar het was wel te voorspellen.

Pas op, ik sta voor de volle 100% achter de strijd tegen racisme en ik ging zeker gaan demonstreren zijn, mochten het andere tijden zijn. Ik hoop oprecht dat er toch aandacht naar het probleem gaat en dat er eindelijk iets fundamenteels verandert. Praktijktesten zijn een goed idee, de argumenten om dit niet te doen zijn te zwak naar mijn mening. Wie niets te verbergen heeft, hoeft ook niets te vrezen. Het zou een eerste stap kunnen zijn. Ook openbare onderzoeken naar institutioneel racisme, bij bijvoorbeeld politiediensten, moeten plaatsvinden. En laat ons de strafmaat tegen racisme verhogen, want racisme maakt mensen kapot.

Geplaatst op 1 Reactie

E-sports, de toekomst of gewoon wat tijdverdrijf?

Elke week strijden huidige Formula 1-coureurs samen met andere bekende sporters om de titel in een virtuele grand prix. Deze evenementen zenden ze live uit en voorzien ze van commentaar. Ook de Ronde van Vlaanderen kreeg enkele profrenners op de rollen en ook hier voorzagen Michel Wuyts en José de Cauwer het commentaar. Gaan we in de toekomst meer van deze evenementen op ons bord krijgen? Of niet?

Tijdens deze crisis zien sommige sporters dit als het ideale tijdverdrijf. We zien ook een duidelijke trend dat echte sporters vaker achter het computerscherm kruipen. Sommigen doen dit niet zomaar. Velen zamelen geld in via streamingplatformen als Twitch. Dit geld doneren ze dan aan goede doelen. Op die manier kweken topsporters een positief imago en door zichzelf te filmen én te streamen kweken ze een unieke band met hun fans. Ook sportfederaties halen hun voordeel uit de wereld van het online gamen. Door dergelijke wedstrijden te promoten en te streamen blijft er geld van sponsors binnenlopen en blijven ze de fans van hun sport entertainen.

Zal deze manier van werken even belangrijk blijven in een wereld na corona? Het antwoord neigt meer naar de negatieve kant, dan naar de positieve kant. Veel topsporters zullen zich opnieuw focussen op de echte sportwereld. Op die manier wordt het bekijken van sportgames minder interessant voor de fans. De echte wereld blijft altijd boeiender en als hun helden niet meer meedoen is het plots veel minder aantrekkelijk.

Persoonlijk denk ik dat e-sports vooral als tijdverdrijf zal fungeren, niet als iets waar mensen op zitten te wachten. Ik vrees dat het belang ervan zal uitblijven eens er weer mag gesport worden zoals voordien. 

Geplaatst op Geef een reactie

Heeft elk bedrijf recht op overheidssteun?

Dat de coronacrisis een sterke weerslag heeft en nog zal hebben op de economie is een feit. Veel bedrijven en sectoren krijgen het enorm hard te verduren. In zo’n tijd moet de overheid tussenkomen. En dat doet ze, massaal. Verschillende premies worden in het leven geroepen, het betalen van belastingen of lening wordt uitgesteld en het ziet er naar uit dat er nog een hele pak nieuwe steunmaatregelen aankomen.

Veel ondernemers mogen van geluk spreken dat we over zo’n goede sociale zekerheid beschikken. Want het is ten slotte uit dat potje dat het grootste deel van de steunmaatregelen komt. Maar heeft elk bedrijf evenveel recht op die steun? Een organisatie dat actief is in België, maar geregistreerd staat in belastingparadijzen, heeft deze recht op overheidssteun? Een bedrijf dat dividenden blijft uitkeren, heeft deze recht op overheidssteun? En bedrijven die eigen aandelen aan het opkopen zijn, hebben zij recht op overheidssteun?

Laten we eerste even kijken naar de bedrijven die niet in België geregistreerd zijn. Volgens Vlaio gelden de steunmaatregelen voor alle bedrijven die actief zijn op ons grondgebied. Er wordt dus niet gekeken naar het land waar ze belastingen betalen. Daar zitten grote bedrijven bij die belastingen betalen in landen waar de belastingen enorm laag liggen. Ze betalen dus ook niet mee aan onze sociale zekerheid. Denemarken besliste vorige week al dat deze bedrijven niet op steun moesten rekenen. Een maatregel die volgens mij ook in België van kracht moet zijn. 

Daarnaast zijn er ook bedrijven die dividenden blijven uitkeren. Ik leg even uit wat dit betekend. Een dividend is winst van het vorig boekjaar dat uitgekeerd wordt aan de aandeelhouders. Het bedrijf beslist zelf als het dividend uitkeert of niet. Volgens mij heb je ook geen urgente overheidssteun nodig als je als bedrijf beslist om nu dividend uit te keren. Volgens mij wijst dit erop dat er geld genoeg is en dat de steun dus door anderen beter kan gebruikt worden. Zowel Duitsland als Denemarken passen dit al toe, nu België nog.

Er zijn ook bedrijven die nu eigen aandelen inkopen. Bedrijven doen dit meestal als ze een grote cashpositie hebben en niet meteen een investeringen wilt doen. Als het bedrijf zijn cashpositie sterk genoeg is, heeft het dan ook recht op overheidssteun?

Ik stel dit allemaal in vraag, omdat ik erg veel ‘kleine’ ondernemingen in mijn omgeving ken. Ondernemingen die écht nood hebben aan steun. Het zou jammer zijn mocht er te veel geld naar grote bedrijven gaan die een positie hebben die sterk genoeg is om te overleven. Of dat er steun gaat naar bedrijven die amper bijgedragen hebben aan onze Belgische staatskas. Ik hoop dat er vanuit de overheid grondig nagedacht wordt over al deze punten en dat er wijze beslissingen worden genomen.

Bronnen:

  • Denemarken en Polen weigeren staatsteun aan bedrijven met zetel in belastingparadijzen. (2020, 21 april). Geraadpleegd van https://businessam.be/denemarken-en-polen-weigeren-staatsteun-aan-bedrijven-met-zetel-in-belastingparadijzen/
  • Hensen, C. (2020, 23 april). Eerst belasting ontwijken en dan om steun vragen? Niet in Denemarken. Geraadpleegd van https://www.nrc.nl/nieuws/2020/04/23/eerst-te-weinig-tax-betalen-en-dan-om-steun-vragen-niet-in-denemarken-a3997658
Geplaatst op Geef een reactie

Een corona-app in België. Goed idee of niet?

In gans West-Europa is er een debat aan de gang over een corona-app. Velen noemen het dé oplossing voor een gecontroleerde exit uit deze lockdown. Ook in België is deze discussie aan de gang. De grote vraag die op tafel ligt gaat over privacy. Nog niet zo lang geleden stemde de Europese Unie de nieuwe wet rond GDPR. De vraag is als deze app de nieuwe wet volgt en als je het gebruik van zo’n app kunt opleggen aan je bevolking.

De app zou gebruikt worden om een beeld te krijgen van de besmette mensen. Daarnaast zou de app je locatie registreren om zo te kunnen waarschuwen als je in de buurt bent gekomen van iemand dat mogelijk besmet is. 

Er zijn echter heel erg veel nadelen verbonden aan zo’n app. Een eerste obstakel is het testen. Met de app willen ze in kaar brengen we besmet is en wie niet. Dit vereist erg veel testen, testen die er op dit moment niet zijn. 

Maar het grootste probleem is privacy. Mag de overheid zomaar je locatie weten? En gaat het delen van persoonlijke medische info niet te ver? Zijn we wel zeker dat het enkel voor coronadoeleinden zal gebruikt worden? Het zijn enkele vragen die de laatste tijd opkwamen tijdens het debat over deze app. Het feit dat de Belgische Covid19-alert app het afgelopen weekend met een datalek te maken kreeg zorgde niet voor veel vertrouwen. 

Op dit moment zou de persoonlijk data in één centrale databank geplaats worden. Hier zou de data 14 dagen bewaard blijven, gelijk aan de incubatietijd. Je persoonlijke code zou ook om de 10 minuten veranderen. Op die manier proberen de ontwikkelaars van apps de privacy te behouden.

Frappant is wel dat de minister van Digitale Agenda en Privacy Philippe De Backer vertelde dat geen enkele van de mogelijke apps de privacywetgeving perfect volgt. Daar zitten we dus met een groot probleem. De Europese Unie riep eerder al op om de krachten te bundelen en zo een gezamenlijke app te ontwikkelen die zicht wel aan de regels houdt.

Het is dus nog onduidelijk als zo’n app er zal komen of niet. Philippe De Backer garandeerde wel dat de app niet verplicht zal zijn, zo wil hij de vrijheid geven aan iedereen om de app al dan niet te gebruiken. De vraag is dan natuurlijk wat het nut is van zo’n app. 

Dat is een belangrijke vraag. Is de app wel nodig, zal het ons helpen om het virus in te dijken? Tot nu toe is daar nog geen degelijk bewijs voor. Het zou mogelijks kunnen helpen, maar is het nodig om onze privacy op te geven voor een app dat zijn nut nog niet bewezen heeft. 

Persoonlijk vind ik zo’n app erg gevaarlijk. Vanaf je begint met losjes om te gaan met data zet dit de deur open voor andere apps. Apps die misschien minder goede bedoelingen hebben. Het zal gegarandeerd spannend worden.

Bronnen:

  • Meijer, F. (2020, 9 april). Privacy of gezondheid: een valse keuze? “Het is wél mogelijk een corona-app te maken die de privacy respecteert” Geraadpleegd van https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/04/09/privacy-corona-app/
  • de Vos, M. (2020, 27 april). “Downloaden, die corona-app!” Geraadpleegd van https://trends.knack.be/economie/beleid/downloaden-die-corona-app/article-opinion-1592991.html?cookie_check=1592151827
  • Lefevere, F. (2020, 19 april). Kunnen we zeker zijn dat corona-apps onze privacy respecteren? Geraadpleegd van https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/04/19/hebben-we-binnenkort-allemaal-een-corona-app-op-onze-telefoon/

Geplaatst op Geef een reactie

Waarom geen enkel festival zelf hun evenement annuleerde…

Op 15 april besloot de veiligheidsraad om alle grote evenementen tot en met 31 augustus af te lassen. Een logische maatregelen die iedereen van mijlenver zag aankomen. Er was dan ook geen enkel festival of ander evenement dat verontwaardigd reageerde. Zij wisten natuurlijk al langer dat dit er ging aankomen. 

Dan rijst er natuurlijk de vraag waarom er geen enkele organisatie spontaan de handdoek in de ring gooide. Het antwoord is weinig verassend, geld.

Laat ik het even uitleggen. Eender welk evenement werkt samen met enorm veel verschillende mensen. Freelancers, security, special effects, podiumbouwers, klank en licht, catering… Al deze mensen sluiten contracten af met de organisatie om voor hen te werken. Deze contracten gaan logischerwijs over geld. En daar knelt het schoentje. Op het moment dat organisaties zelf beslissen om een evenement te annuleren ten gevolge van het Coronavirus zal de verzekering zo goed als zeker niet tussenkomen. Een pandemie wordt amper opgenomen in verzekeringen. 

Photo by Antoine Julien on Unsplash

Veel verzekeringen werken echter met contracten waar een overmachtsclausule in opgenomen is. Deze is niet van toepassing als je zelf annuleert. Op het moment dat de overheid beslist dat dergelijke evenementen niet kunnen doorgaan is deze clausule wel van toepassing. 

Diezelfde clausule staat in de meeste contracten dat organisaties met externen afsloten. Op die manier moet er niets uitbetaald worden aangezien de overheid heeft beslist dat alles geannuleerd moest worden. Dit is de simpele maar duidelijke reden waarom evenementen zo lang gewacht hebben om over hun annulering te communiceren. 

Geplaatst op Geef een reactie

Digitaal werken tijdens een crisis

Vorige week kregen scholen en werkgevers de opdracht om het personeel zoveel mogelijk thuis te laten werken. Ook studenten moesten vanaf dan van thuis uit lessen bijhouden. Deze maatregel vereiste veel flexibiliteit, toch verliep alles zonder al te veel problemen. Dit riep bij mij toch wat vragen op.

We zitten in een digitaal tijdperk, zoveel is zeker. Toch blijft het grootste deel van de werkgevers en zo goed als alle scholen opteren voor een non-digitaal beleid. Zo worden alle lessen nog steeds fysiek gegeven en werknemers worden vaak afgeraden om van thuis uit te werken. Dit heeft nochtans enorme voordelen.

Laten we eerst de voordelen bekijken dat een student heeft. Een jongvolwassene is ’s morgens minder scherp dan na de middag. Dat is een wetenschappelijk feit. Als de lessen online beschikbaar gesteld worden heeft de student de vrijheid om zijn eigen werk in te plannen. Is hij meer een avondmens, dan kan hij ’s avonds lessen inhalen of taken afwerken. Werkt hij toch beter ’s morgens dan kan hij dit nog steeds ’s morgens doen. Op die manier traint de student zijn flexibiliteit.

Een ander groot voordeel is dat introverte studenten vaak meer interactie met de docent zal hebben. Zij voelen zich minder ‘bekeken’ in een vol klaslokaal en stellen vaker vragen via de online chats.

Een derde voordeel is het feit dat thuis studeren veel comfortabeler is. Je draagt de kleren dat je wilt, je neemt pauze wanneer je wilt en je kan je pauze’s nuttiger invullen.

Photo by Helloquence on Unsplash

De meeste van deze voordelen gelden ook voor werknemers. Het is ook bewezen dat de productiviteit omhoog gaat bij mensen die thuis werken, dit bleek uit een studie van Securex.

Mensen die thuis werken geven ook minder vaak aan dat ze ziek zijn en ze hebben het gemakkelijker met een evenwicht tussen werk en privé te vinden én te behouden.

Een laatste grote voordeel is het transport. Dit is niet enkel een voordeel op vlak van efficiëntie voor de werknemer, maar het is ook beter voor de planeet. Dagelijks rijden er gemiddeld zo’n 190 000 (!) auto’s het Brussels Gewest binnen. Daar zijn de cijfers van de rest van Vlaanderen nog niet bijgeteld. Als een groot deel van deze mensen meer de mogelijkheid zou krijgen om thuis te werken zou dit een mindere belasting van onze planeet en weginfrastructuur betekenen.

Zo, voordelen genoeg. Toch werken en studeerden mensen niet vaak thuis, het word ook absoluut niet gepromoot en velen zien het als een zware opgave om online lessen te maken, of online vergaderingen te volgen. Velen zeggen zelfs dat het voor hun onderneming digitaal niet mogelijk is. Door de Coronacrisis wordt iedereen er echter toe verplicht en plots is er zoveel mogelijk, zelfs tijdens de chaos.

Vandaar mijn oproep om te stoppen met reactief te denken en te handelen, maar wel proactief! Het zou veel chaos vermijden en het is perfect mogelijk. Zit je toch met een probleempje en kan je het zelf niet oplossen dan is Google je beste vriend. Onthoud vooral dat we meer kunnen dan we soms denken!

Geplaatst op Geef een reactie

De Chiro in tijden van Corona

Mensen die mij goed kennen weten dat ik lid ben van de Chiro, al mijn ganse leven lang. Sinds vorig jaar ben ik er actief als leider en dit jaar ook als groepsleider. Ook onze Chiro moest zich aanpassen aan de maatregelen van de overheid.

Maart en april zijn maanden die gezellig druk zijn voor onze Chiro. Het zijn de topmaanden voor afdelingsweekends, in april hebben we ons groepsfeest en in maart trekken we er altijd met de leiding op uit naar onze kampplaats van dat jaar. Gans het weekend vergaderen we dan over het kampverloop en spreken we de verschillende verantwoordelijkheden af. Daarnaast zijn er ook nog onze wekelijkse Chirozondagen.

Dat het coronavirus een serieus dingetje was hadden we allemaal wel door, maar de laatste week is het plots uitgegroeid tot een nationale crisis met alle gevolgen van dien. Deze laatste week mag van mij uitgeroepen worden tot de week van chaos en onduidelijkheid.

De week begon vrij normaal, al onze geplande activiteiten gingen doorgaan zoals gewoonlijk, van paniek bij leiding of ouders was er geen sprake. Vanaf woensdag begonnen de eerste mailtjes binnen te lopen met vragen van ouders. Volledig normaal, maar een pasklaar antwoord had ik nog niet. Dus besloot ik te bellen naar Chiro Nationaal, hier kreeg ik te horen dat alles kon doorgaan zoals normaal.

Naar de avond toe was er hier echter al lang geen sprake meer van, vanaf dan stonden alle activiteiten onder voorbehoud. Nog even geduld dus, we gingen snel duidelijkheid krijgen. Donderdagvoormiddag had ik met mijn collega-groepsleider en de VB’s (volwassen begeleiders) beslist dat we, ondanks de overheid haar maatregelen, gingen sluiten voor 2 weken. Dit omdat we de gezondheid van onze leden echt wel belangrijk vinden. Enkele uren later werd deze beslissing gesteund door de overheid.

En zo werden er in 1 klap 4 Chirozondagen opgeschort, 2 afdelingsweekends afgelast en het groepsfeest, een toneelstuk waar al maanden voorbereiding aan vooraf gegaan waren, geannuleerd. Zware beslissingen, maar ze waren nodig. Uiteindelijk besloten we om ook ons leidingsweekend niet te laten doorgaan, hoe jammer dit ook was.

Nu is het onze taak om de dringende zaken die op lange termijn belangrijk zijn online te bespreken, hoe onpraktisch dit ook mag zijn. Maar de zondag blijft van de Chiro en daarom lanceerden we met de leiding iedere zondag die niet doorgaat enkele challenges via onze Instagram. Op die manier kunnen de leden gewoon van de Chiro blijven genieten, want de zondag is er voor Chiro.

#zondagenzijnvoorChiro